topBarLeftS

Kingfisher unintentionally shows that Clean Core does not work without composable

Kingfisher says “no” to SAP S/4HANA. But look closer and the story changes. This is not a rejection of SAP at all. It is a confrontation with the limits of organisational maturity: processes, data, extensibility and governance.

Kingfisher is not an incident.It is a signal.

It shows that the classical ERP implementation logic — one system, one truth, one roadmap — structurally clashes with the scale, diversity and change pressure of modern multinationals.

The problem is not SAP.
The problem is how we still implement ERP.

As if one standard could fit organisations in the same sector, while each country and market operates under different rules.

This does not require a tighter blueprint.
It requires an architecture that facilitates instead of forces.
An architecture that can carry variation without breaking the organisation.

This is the point: it is not about ERP, it is about architecture.

Clean Core is often presented as the solution: less customisation, more standardisation, but it is more than that.

Clean Core combines technology and governance and creates a framework in which variation can exist in a controlled way.

Without composable, Clean Core becomes a constraint.
With composable, Clean Core becomes a strategy.

That is when it becomes clear why “composable” is not a hype, but a deliberate design choice in a landscape that would otherwise grind to a halt.

And then Kingfisher.

This is where nuance matters.

Chris Blatchford told SAP they were too expensive and that he wanted to see the value SAP would deliver for that price.

But what is striking is that this goes public after Kingfisher had already committed to a composable route two years earlier:

  • Optimizely: DXP
  • Fluent Commerce: OMS
  • Google Cloud: data, AI, ML
  • Databricks: analytics, ML
  • Conversational bots: outside SAP

What remains are the classical modules: WMS, sales, procurement, planning.
However, the strategic choice has already been made.

Variation has been moved outside SAP.
The core has already been relieved.

So when Blatchford now says SAP is too expensive, it does not feel like a negotiation, more like a rationalisation after the fact.

Kingfisher does not prove that SAP is falling short.
Kingfisher proves that Clean Core cannot exist without composable.

And it shows that organisations for which variation is a structural reality — whether they say it out loud or not — must organise their landscape outside the core if they want to move forward at all.

Not because they are so mature.
Not because they are so strategic.
But because the reality of their business forces them to.

Composable is not a hype.
It is the architecture that prevents Clean Core from becoming polluted again.
This is an architectural choice that becomes inevitable the moment you stop fooling yourself.

And yes, composable is level D of the SAP Clean Core Extensibility Framework.

Volwassen ERP vraagt volwassen organisaties

De meeste organisaties willen volwassen ERP.
Maar zodra volwassenheid iets vraagt van henzelf, haken ze af.

Clean Core maakt dat pijnlijk zichtbaar.

Het confronteert organisaties niet met technologie, maar met hun eigen gedrag: besluiten die versnipperen, processen die worden omzeild, uitzonderingen die worden genormaliseerd.

Volwassen ERP vraagt volwassen keuzes:

  • besluiten centraal nemen in plaats van lokaal optimaliseren
  • procesafspraken respecteren, ook als het pijn doet
  • nee zeggen tegen "tijdelijke" uitzonderingen die permanent worden

Dat is geen technisch vraagstuk.
Dat is leiderschap.

Clean Core vraagt eerst rationalisatie van organisatie, processen, systemen en gedrag.
Pas daarna volgt technologie.

En dat maakt het ongemakkelijk.
Want de verantwoordelijkheid verschuift niet naar het systeem of de leverancier, maar naar het bedrijf zelf.

Clean Core werkt alleen als vijf invalshoeken beheerst worden: processen, data, governance, besluitvorming en verandering.

Zonder die vijf is elk ERP-project een gok.
Met die vijf wordt ERP voorspelbaar.

Waarom technology-evangelisten hier moeite mee hebben.
Omdat Clean Core hun favoriete verhaal ondermijnt:
"Met de juiste technologie lossen we dit wel op."

Clean Core zegt:
"Nee. Eerst volwassen worden. Dan pas uitbreiden."

Dat vraagt minder uitzonderingsdenken, meer standaardisatie en meer zelfbeheersing.
En dat verkoopt slecht op conferenties.

Clean Core is geen IT-project.
Geen methodologie.
Geen technologisch kunstje.

Het is een spiegel.
En spiegels zijn ongemakkelijk voor wie zijn identiteit heeft gebouwd op complexiteit, uitzonderingen en maatwerk.

De echte vraag is dus niet: 'Werkt Clean Core wel.'
De vraag is: durft jouw organisatie te erkennen waarom het nodig is.

Technologie is niet de oorzaak van chaos

Iedereen wijst naar technologie.

Maar technologie is niet de oorzaak van chaos.

Ze maakt zichtbaar wat organisaties niet onder controle hebben:

  • teams die hun eigen waarheid bouwen
  • afdelingen die afspraken omzeilen
  • leiders die uitzonderingen normaliseren
  • processen die politieke compromissen zijn

Clean Core onthult wat organisaties niet onder controle hebben.

Het confronteert organisaties met wat ze liever negeren: gedrag dat complexiteit in stand houdt.

Vooruitgang zit niet in meer bouwen,
maar in duidelijke grenzen.

Clean Core is geen technologievraagstuk, maar een volwassenheidsmodel

“Jullie zijn niet volwassen genoeg om procescomplexiteit te beheersen. Daarom is governance nodig die jullie tegen jezelf beschermt.”

Clean Core gaat niet over SAP, maar over organisaties die zichzelf structureel in de weg staan.

Wat SAP zegt — zelden hardop — is ongemakkelijk.


1) Jullie organisatie is het probleem

Niet het systeem. Niet de core. Niet het maatwerk. Niet de cloud.

Het is het gedrag eromheen:

  • elk team wil uitzonderingen
  • elke afdeling claimt uniciteit
  • governance voelt als rem
  • besluiten worden lokaal geoptimaliseerd

Clean Core werkt alleen als organisaties zichzelf serieus nemen.
Niet door slimmer te bouwen, maar door minder toe te staan.

Dat is volwassenheid, geen techniek.


2) Clean Core is geen IT‑strategie

Het is een volwassenheidsmodel voor ondernemingen.
Geen roadmap. Geen architectuurplaat. Geen extensiestrategie.

Het vraagt discipline, expliciet en onontkoombaar:

  • niet alles wat kan, mag
  • niet elke uitzondering verdient maatwerk
  • niet elk team mag zijn eigen waarheid bouwen

Clean Core veronderstelt discipline in besluitvorming, governance en gedrag.
Wie die discipline niet kan opbrengen, ervaart dat niet als volwassenheid, maar als beperking.


3) Clean Core is een veiligheidsmechanisme

Het erkent wat organisaties liever negeren:

  • vrijheid zonder kaders wordt chaos
  • maatwerk zonder eigenaarschap wordt technische schuld
  • autonomie zonder governance fragmenteert

Clean Core beschermt organisaties tegen zichzelf.
Niet innovatie blokkeren, maar mogelijk maken.


4) Jullie kunnen complexiteit niet dragen

Bedrijven roepen: “Onze processen zijn uniek.”
Maar bedoelen: “We hebben geen gezamenlijke taal, geen eigenaarschap en geen discipline.”

Clean Core legt bloot:

  • waar eigenaarschap ontbreekt
  • waar governance wordt vermeden
  • waar vrijheid belangrijker is dan samenhang

Complexiteit zonder discipline is geen kracht.
Het is uitstel van verantwoordelijkheid.

Daarom stuit het op weerstand.


5) Jullie moeten volwassen keuzes maken

Clean Core vraagt dat organisaties:

  • besluiten centraal nemen in plaats van lokaal optimaliseren
  • procesafspraken respecteren, ook als het pijn doet
  • nee zeggen tegen permanente uitzonderingen

Dat is geen technisch vraagstuk.
Dat is leiderschap.


6) Jullie moeten rationaliseren

“Volwassenheid bereik je niet zonder eerst je organisatie, processen, systemen en gedrag te rationaliseren.”

Pas daarna volgt technologie.

Dat maakt het ongemakkelijk, want de verantwoordelijkheid verschuift.
Niet naar het systeem of de leverancier, maar naar het bedrijf.


7) De vijf invalshoeken die alles bepalen

Clean Core werkt alleen als organisaties vijf invalshoeken beheersen:

  • processen
  • data
  • governance
  • besluitvorming
  • verandering

Zonder die vijf is elk ERP-project een gok.
Met die vijf wordt ERP voorspelbaar.

Clean Core laat niet alleen zien waar er misgaat, maar ook: wat er moet gebeuren.


Waarom technology-ideologen hier moeite mee hebben?

Omdat Clean Core hun favoriete verhaal ondermijnt:
“Met de juiste technologie lossen we dit wel op.”

Clean Core zegt:
“Nee. Eerst volwassen worden. Dan pas uitbreiden.”

Dat vraagt:

  • minder uitzonderingsdenken
  • meer standaardisatie
  • meer zelfbeheersing

En dat verkoopt slecht op conferenties.


Tot slot

Clean Core is geen IT-project.
Geen methodologie.
Geen technologisch kunstje.

Daarom begrijpen zo weinig mensen het en krijgt SAP zoveel kritiek.

Niet omdat Clean Core faalt, maar omdat het een spiegel voorhoudt.

En spiegels zijn ongemakkelijk voor wie zijn identiteit heeft gebouwd op complexiteit, uitzonderingen en maatwerk.

De echte vraag is dus niet:
“Werkt Clean Core wel?”

De vraag is:
Durft jouw organisatie te erkennen waarom het nodig is?

Wie Clean Core reduceert tot techniek, mist de essentie.
Wie het afwijst, bevestigt haar noodzaak.

Kingfisher bewijst onbedoeld dat Clean Core zonder composable niet werkt

Kingfisher zegt “nee” tegen SAP S/4HANA.
Maar wie goed kijkt, ziet dat Kingfisher SAP helemaal niet afwijst. Het botst op de grenzen van zijn eigen volwassenheid: processen, data, uitbreidbaarheid en governance.

Kingfisher is geen incident. Het is een signaal.

Het laat zien dat de klassieke ERP‑implementatielogica — één systeem, één waarheid, één roadmap — structureel botst met de schaal, diversiteit en veranderdruk van moderne multinationals.

Het probleem is niet SAP.
Het probleem is hoe we ERP nog steeds implementeren.

Alsof één standaard past op organisaties die toevallig in dezelfde sector opereren, maar per land en markt onder andere spelregels vallen.

Dat vraagt geen strakkere blauwdruk.
Dat vraagt een architectuur die faciliteert in plaats van dwingt.
Een architectuur die variatie kan dragen zonder de organisatie te breken.

Hier draait het om: niet ERP, maar architectuur.

Clean Core wordt vaak gepresenteerd als de oplossing, minder maatwerk, meer standaard.
Maar het is meer dan dat.

Clean Core combineert technologie en governance en creëert een kader waarin variatie gecontroleerd kan bestaan.

Zonder composable wordt Clean Core een beperking.
Met composable wordt Clean Core een strategie.

Dan wordt duidelijk waarom “composable” geen hype is, maar een bewuste ontwerpkeuze op een landschap dat anders vastloopt.

En dan Kingfisher

Hier moet de nuance scherp blijven.

Chris Blatchford zei tegen SAP dat ze te duur waren en dat hij graag de waarde wilde zien die SAP daarvoor zou leveren.

Interessant is vooral de timing: dit komt naar buiten terwijl Kingfisher de composable‑route al twee jaar eerder had ingezet:

  • Optimizely: DXP
  • Fluent Commerce: OMS
  • Google Cloud: data, AI, ML
  • Databricks: analytics, ML
  • Conversational bots: buiten SAP

Wat openstaat, zijn de klassieke modules: WMS, verkoop, inkoop, planning.
Maar de strategische keuze is gemaakt.

De variatie is al buiten SAP geplaatst.
De core is al ontlast.

Dus wanneer Blatchford nu roept dat SAP te duur is, voelt dat niet als een onderhandeling — maar als een rationalisatie achteraf.

Kingfisher bewijst niet dat SAP tekortschiet.
Kingfisher bewijst dat Clean Core zonder composable niet bestaat.

En het laat zien dat organisaties die variatie serieus nemen — of ze dat nu hardop zeggen of niet — hun landschap buiten de core moeten organiseren om überhaupt vooruit te kunnen.

Niet omdat ze zo volwassen zijn.
Niet omdat ze zo strategisch zijn.
Maar omdat de realiteit van hun business dat afdwingt.

Composable is geen hype.
Het is de architectuur die voorkomt dat Clean Core opnieuw vervuilt.
Het is de structuur die Clean Core mogelijk maakt.

Dit is geen technologiediscussie.
Dit is een architectuurkeuze die onvermijdelijk wordt zodra je stopt met jezelf voor de gek houden.

En composable is level D van het SAP Clean Core Extensibility Framework.