topBarLeftS

AI in ERP — voorbij de hype, naar echte impact

Dit is wat de afgelopen zes maanden onderzoek en praktijk me hebben geleerd over AI in ERP.

Steeds vaker hoor ik dat ERP-leveranciers “AI” hebben toegevoegd aan hun systemen. Maar eerlijk? Niet alles wat AI zegt te zijn, is dat ook echt. Soms voelt het vooral als een marketingwoord.

Bij veel leveranciers is AI echter wel echte technologie. Steeds meer bedrijven investeren serieus in slimme AI-toepassingen binnen ERP, en wie vandaag de sprong waagt, kan daar meteen van profiteren.

Wat ik zie werken, zijn systemen die echt meedenken, leren van de data en je helpen betere beslissingen te nemen. In de praktijk merk ik dat dit een enorm verschil maakt.

Voorbeeld: voorraadbeheer

Vroeger moesten medewerkers voortdurend brandjes blussen en gokken wat er nodig was. Tegenwoordig signaleert het systeem afwijkingen voordat ze een probleem worden (Machine Learning). AI leert van veranderende omstandigheden en kan parameters proactief bijsturen. Dat geeft rust en ruimte om strategisch te denken, in plaats van alleen maar te reageren.

Het is een evolutionaire stap, geen magie.

Nieuwe manier van communiceren met ERP

Je hoeft niet meer door eindeloze menu’s te klikken. Je stelt gewoon een vraag en krijgt een antwoord (Natural Language Processing). Het klinkt simpel, maar het bespaart enorm veel tijd en frustratie. Teams adopteren nieuwe processen sneller, en iedereen voelt zich gesteund.

Voorspellen en adviseren

Wat me ook opvalt, is hoe systemen steeds beter worden in voorspellen en adviseren. Of het nu gaat om onderhoudsbehoeften, financiële prognoses of klantgedrag, de inzichten zijn concreet en bruikbaar (Predictive & Prescriptive Analytics). Ze geven niet alleen cijfers, maar ook richting: wat kunnen we doen om problemen te voorkomen of kansen te benutten? Zo verandert AI de manier waarop we beslissingen nemen.

Routinetaken verdwijnen

Medewerkers kunnen zich concentreren op werk dat echt waarde toevoegt (Chatbots & Virtuele Assistenten). Teams worden wendbaarder, processen verlopen sneller, en de organisatie kan veel gemakkelijker inspelen op veranderingen in de markt.

Operationele voordelen

Visuele controles worden eenvoudiger en betrouwbaarder, bijvoorbeeld bij kwaliteitsinspecties of automatische voorraadtellingen (Computer Vision). Het systeem ziet details die wij soms over het hoofd zien, bespaart tijd en fouten, en levert direct bruikbare inzichten.

Een kleine waarschuwing

Niet elke leverancier die AI claimt, levert ook daadwerkelijk slimme technologie. Daarom blijf kritisch: wat doet het systeem daadwerkelijk? Welke resultaten zijn meetbaar? En hoe helpt het je team en organisatie echt vooruit?

De kern

Voor mij draait AI in ERP niet om de hype, maar om echte impact. Het gaat om systemen die meedenken, die leren en die verbeteren — en dat is precies wat organisaties helpt om sneller, slimmer en succesvoller te worden.

De vraag die altijd te laat komt

De vraag komt nooit op tijd.
Niet voor de keuze — altijd erna.

Je zit in de boardroom.
Het project loopt.
De implementatie hapert.
Kosten rijzen de pan uit.
Frustratie groeit.

Twijfel wordt uitgesproken, maar pas wanneer iedereen het voelt.

Altijd voorzichtig.
Altijd te laat.
Altijd wanneer het project al begint te schuren.

“Hadden we het niet anders moeten aanpakken?”

Op papier leek het perfect.
Een implementatie die “direct kon starten”.
Een verhaal dat klopte — tot de praktijk zich liet zien.

Niet omdat er iets nieuws gebeurde.
Niet omdat er een verrassing opdook.

Maar omdat zichtbaar werd wat al die tijd onder de oppervlakte lag: processen die nooit echt pasten, integraties die nooit eenvoudig zouden zijn, een strategie die nog niet stevig stond en een samenwerking die dat al weerspiegelde.

Iedereen wist het.
Iedereen voelde het.
Maar niemand benoemde het.

De praktijk legt alleen bloot wat al aanwezig was.
En precies daar komt de echte vraag: niet of de oplossing verkeerd was, maar of de organisatie er klaar voor was.

Want een implementatie vergroot alles uit.
Helderheid wordt scherper. Ruis wordt luider.
Elke keuze die te vroeg is gemaakt, komt terug als vertraging.
Elke onduidelijkheid in processen wordt een blokkade.
Elke strategische twijfel wordt een projectrisico.

En dan lijkt het alsof de keuze faalt.
Alsof de partner tekortschiet.
Alsof de technologie niet doet wat beloofd is.

Maar het doet precies wat het moet doen: het confronteert je met je eigen fundament.

Niet om schuld te zoeken. Niet om fouten aan te wijzen. Maar omdat elke keuze vraagt om helderheid — en elke onhelderheid vroeg of laat naar boven komt.

Daarom komt die vraag altijd te laat.
Niet omdat mensen het niet zagen, maar omdat niemand het durfde zeggen.

En precies daar begint het echte werk.
Niet in de software. Niet in de configuratie.
Maar in de bereidheid om te kijken naar wat er al was.

Composable als ontwerpkeuze binnen Clean Core

Veel organisaties zien Clean Core en Composable als tegenpolen.
Dat is een misvatting.
Alsof je moet kiezen.

De vraag is nooit of je Composable nodig hebt, maar waar het moet landen in een landschap dat anders vastloopt.

Clean Core is een technische discipline.
Ze beschermt de kern tegen verstarring.
Ze maakt upgrades, stabiliteit en innovatie mogelijk.

Maar Clean Core ontwerpt het landschap niet.
Dat is primair een vraagstuk van business-architectuur, niet van technologie.

Het biedt geen antwoord op:

  • • hoe variatie structureel wordt gedragen
  • • waar processen mogen divergeren
  • • hoe integratie schaalbaar blijft
  • • hoe verandering gefaseerd kan plaatsvinden

Precies daar wordt composable relevant.

Niet als alternatief voor de kern.
Niet als ontsnapping uit het leveranciersdomein.
En zeker niet als hype.

Composable is — in deze context — een bewuste ontwerpkeuze binnen een Clean Core-benadering.

Je hoeft niet buiten het portfolio van je leverancier te kijken.
Het mag wel, wanneer elders betere oplossingen zijn die geen structurele frictie introduceren.

Voor multinationals is dit geen luxe.
Het is vaak de enige haalbare route.

Omdat hun landschap:

  • • te groot is om in één beweging te veranderen
  • • te divers is om volledig te standaardiseren
  • • te verweven is om te “resetten”

Composable maakt het mogelijk om te transformeren zonder te breken.
Gefaseerd. Bewust. Ontworpen.

Niet door alles los te laten, maar door het landschap zo te structureren dat verandering kan landen zonder telkens het fundament te raken.

In dat licht is composable geen hype.
En Clean Core geen eindpunt.

Samen vormen ze geen tegenstelling, maar het antwoord op een architecturale realiteit die zich steeds nadrukkelijker laat voelen.

Waarom AI‑native gedrag op oude architecturen nooit werkt

En waarom echte autonomie een herontwerp van de organisatie vraagt

Sinds mijn contract op 1 juli vorig jaar afliep, observeer ik de nieuwe AI‑hype.

Deze golf voelt anders. Ze verandert de manier waarop we werken.
Voor het eerst in de geschiedenis kan technologie autonoom menselijk werk uitvoeren, als we dat toelaten.

En zoals bij elke hype is er veel washing en veel “in name only”.

Dit is wat mijn reis laat zien:

AI als plug‑on is een straalmotor op een stoomlocomotief.
Het maakt lawaai. Het maakt indruk, maar het zal nooit vliegen.

Je kunt er rook mee verplaatsen, maar geen richting.
Je kunt snelheid suggereren, maar geen vlucht.

AI/ML‑RAD en low‑code platforms versnellen de oplossing niet. Ze versnellen de chaos die jouw organisatie probeert te vermijden.

De ontmaskering:

✨ Het simuleren van AI‑native gedrag op een architectuur die nooit ontworpen was om te leren, te anticiperen of te beslissen, is geen innovatie. Het is theater.

🌿 Een uitgeput organisatielandschap blijft uitgeput. Glitter verhult alleen de schade.

🌟 Bestuurders laten geloven dat intelligentie een add‑on is, terwijl jouw organisatie vastzit in haar eigen structuur, is geen vooruitgang maar fictie.

Wie het anders wil doen, moet accepteren dat dit geen verbeterinitiatief is. Het is een herontwerp van het geheel om jouw organisatie voor te bereiden op een toekomst waarin technologie werk autonoom uitvoert.

Organisatorische volwassenheid bepaalt of AI kan landen

“De wereld maakt een sprong van ondersteunende technologie naar autonome technologie, maar organisaties reageren alsof het een software‑patch is.”

We gaan van technologie die mensen helpt → naar technologie die werk overneemt.

Van tools die ondersteunen → naar oplossingen die handelen.

Van automatisering → naar autonomie.

🌿 En toch doen veel organisaties alsof het:

  • • een update is,
  • • een nieuwe module,
  • • een extra knop,
  • • een feature die je “even aanzet”,
  • • een gereedschap dat je er bovenop plakt.

🔥 AI als plug-on is alsof je een straalmotor probeert te monteren op een stoomlocomotief.
Indrukwekkend idee, maar het ding gaat nooit vliegen.

Het is niet dat AI niet werkt.
Het is dat de drager het niet aankan.

Je kunt geen exponentiële technologie plakken op een lineaire, verouderde, gefragmenteerde organisatie.

Want AI is groter dan Industry 4.0, groter dan blockchain, IoT en big data.

Het is de eerste keer dat technologie autonoom werk uitvoert in plaats van mensen.

💡 Denk je serieus klaar te zijn voor agenten die als collega’s opereren, terwijl je organisatie nog niet eens klaar is voor zichzelf?

De grootste uitdaging is niet AI.

De grootste uitdaging is eerlijk durven kijken naar je eigen volwassenheid.

  • • Hoe gefragmenteerd zijn je processen?
  • • Hoe diffuus is je organisatiestructuur?
  • • Kunnen je mensen überhaupt de gegevens vinden die ze nodig hebben?
  • • Zie je door de spaghetti aan applicaties de bomen nog staan 😉
  • 🌟 Kortom: Hoe volwassen is je organisatie?