Kingfisher zegt “nee” tegen S/4HANA en innoveert toch.
Wie de feiten en de tijdlijn naast elkaar legt, ziet iets veel fundamentelers gebeuren.
Kingfisher is geen incident. Het is een signaal.
Het laat zien dat de klassieke ERP‑implementatielogica — één systeem, één waarheid, één roadmap — structureel botst met de schaal, diversiteit en veranderdruk van moderne multinationals.
Het probleem is niet SAP.
Het probleem is hoe we ERP nog steeds implementeren.
Alsof één standaard past op organisaties die toevallig in dezelfde sector opereren, maar per land en markt onder andere spelregels vallen.
Dat vraagt geen strakkere blauwdruk.
Dat vraagt een architectuur die faciliteert in plaats van dwingt.
Een architectuur die variatie kan dragen zonder de organisatie te breken.
Hier draait het om: niet ERP, maar architectuur.
Clean Core wordt vaak gepresenteerd als de oplossing, minder maatwerk, meer standaard.
Maar het is meer dan dat.
Clean Core combineert technologie en governance en creëert een kader waarin variatie gecontroleerd kan bestaan.
Zonder composable wordt Clean Core een beperking.
Met composable wordt Clean Core een strategie.
Dan wordt duidelijk waarom “composable” geen hype is, maar een bewuste ontwerpkeuze op een landschap dat anders vastloopt.
En dan Kingfisher
Hier moet de nuance scherp blijven.
Chris Blatchford zei tegen SAP dat ze te duur waren en dat hij graag de waarde wilde zien die SAP daarvoor zou leveren.
Maar wat schuurt is dat dit naar buiten komt, terwijl Kingfisher de composable route al twee jaar geleden heeft ingezet:
- Optimizely: DXP
- Fluent Commerce: OMS
- Google Cloud: data, AI, ML
- Databricks: analytics, ML
- Conversational bots: buiten SAP
Wat openstaat, zijn de klassieke modules: WMS, verkoop, inkoop, planning.
Maar de strategische keuze is gemaakt.
De variatie is al buiten SAP geplaatst.
De core is al ontlast.
Dus wanneer Blatchford nu roept dat SAP te duur is, voelt dat niet als een onderhandeling — maar als een rationalisatie achteraf.
Kingfisher bewijst niet dat SAP tekortschiet.
Kingfisher bewijst dat Clean Core zonder composable niet bestaat.
En het laat zien dat organisaties die variatie serieus nemen — of ze dat nu hardop zeggen of niet — hun landschap buiten de core moeten organiseren om überhaupt vooruit te kunnen.
Niet omdat ze zo volwassen zijn.
Niet omdat ze zo strategisch zijn.
Maar omdat de realiteit van hun business dat afdwingt.
Composable is geen hype.
Het is de architectuur die voorkomt dat Clean Core opnieuw vervuilt.
Het is de structuur die Clean Core mogelijk maakt.
Dit is geen technologiediscussie.
Dit is een architectuurkeuze die onvermijdelijk wordt zodra je stopt met jezelf voor de gek houden.
En composable is level D van het SAP Clean Core Extensibility Framework.
