Wacht eens even.
Ik ken iemand.

Wij weten het allemaal, toch?

Dat er bij directies van bedrijven vraagstukken spelen die nooit het daglicht zien. Simpelweg omdat er eerst richting en samenhang nodig zijn om het vraagstuk überhaupt te kunnen formuleren.

Vraagstukken die bepalend zijn voor de groei van een bedrijf, voor de verdere organisatorische of digitale transformatie. Of voor allebei.

Ze worden besproken aan directietafels en gedeeld met mensen die het vertrouwen van de organisatie hebben of op het juiste moment aan tafel zitten.

Soms bereiken ze iemand buiten de organisatie.

Mij bijvoorbeeld.

Dat is me een paar keer overkomen doordat iemand — een vriend, een relatie of iemand die vanuit zijn werk dicht bij bedrijven staat — zegt:

“Bel Danny eens.”

Eén keer kwam dat via iemand van YER met wie ik al jaren gelinkt was. Hij belde me onverwacht op en zei:

“Danny, we zijn al heel lang verbonden, maar ik heb nog nooit iets voor je kunnen betekenen. Nu heb ik een vraag vanuit een bedrijf waar jij perfect op matcht.”

Dat was eigenlijk een bijzonder telefoontje.

En toen het gesprek eenmaal plaatsvond, bleek die match er inderdaad te zijn.

Ik heb er uiteindelijk een prachtige tijd gehad. Ik heb bijgedragen aan meer inzicht in de organisatie, de structuur, de processen en de digitale transformatie.

Een periode waarin ik mijn ervaring in de volle breedte kon inzetten.

Sindsdien weet ik nog beter waar mijn kracht ligt.

En eerlijk gezegd hoop ik — niet alleen voor mezelf, maar voor anderen in dezelfde situatie — dat er meer mensen zijn die, wanneer ze ergens aan een directietafel een complex vraagstuk horen, even denken:

“Wacht eens even. Ik ken iemand.”

Want misschien is dat wel de ingang waar ik al maanden naar op zoek ben.