Wacht eens even... jullie hebben dit toch zelf jarenlang aangemoedigd?
LinkedIn presenteert AI-slop als een nieuw probleem, terwijl het vooral de uitvergroting is van gedrag dat jarenlang werd beloond.
Met die gedachte drukte ik vandaag voor de eerste keer op LinkedIn's nieuwste, meest 'revolutionaire' en 'veelbelovende' functie: de fantastische 'Seems like AI slop'-knop. Een knop waarmee wij, de gebruikers, nu zomaar handmatig zielloze AI-posts en de stortvloed aan advertenties uit onze eigen tijdlijn mogen wegfilteren.
De introductie van deze knop legt de pijnlijke werkelijkheid bloot: het platform verslikt zich in de geautomatiseerde overvloed die het zelf heeft uitgelokt.
LinkedIn werd groot dankzij professionals die echte kennis en inzichten deelden. Maar naarmate algoritmes gingen bepalen wat zichtbaar werd, maakte dat netwerk plaats voor een hyper-commerciële aandachtsmotor.
Zichtbaarheid, bereik en engagement werden belangrijker dan de inhoud.
Bijdragen die snel interactie opriepen, kregen voorrang.
Daarmee veranderde ook het gedrag op het platform. De vraag werd steeds vaker: "Hoe zorg ik dat mijn bijdrage wordt gezien?" in plaats van: "Welke kennis kan ik toevoegen?"
En toen kwam generatieve AI
Een technologie die precies dat proces van aandacht trekken enorm eenvoudig maakte. In luttele seconden rolt er een post uit met de exacte patronen die het algoritme jarenlang heeft beloond: herkenbare openingszinnen, een quasi-persoonlijk verhaal, algemene lessen en een inspirerende uitsmijter.
Nu waarschuwt LinkedIn voor AI-slop en vraagt het ons om de rotzooi op te ruimen.
Maar de oorzaak ligt dieper. AI heeft het probleem niet veroorzaakt.
Het heeft alleen zichtbaar gemaakt wat al langer aanwezig was. Een platform beloont uiteindelijk het gedrag dat het stimuleert. Jarenlang waren dat korte, makkelijk consumeerbare posts met herkenbare formats, veel emotie en veel persoonlijke positionering.
Als de beloning puur bestaat uit vaker posten, meer reacties en meer persoonlijke profilering, dan ontstaat er vanzelf een markt voor hulpmiddelen die dat proces versnellen.
De uitdaging voor LinkedIn ligt daarom bij de vraag welke waarde het platform in de toekomst wil beschermen. Want de kracht van LinkedIn kwam voort uit professionals die iets te delen hadden. Hun ervaring. Hun kennis. Hun inzichten.
Wanneer die bijdragen verdwijnen tussen een stroom van geoptimaliseerde aandacht, verliest het platform precies datgene waarop het gebouwd is. Een netwerk kan alleen waarde houden wanneer de mensen die de waarde creëren zich er nog in herkennen.
De richting van de oplossing is eigenlijk vrij simpel: waardevolle artikelen en bijdragen weer een echt podium geven en stoppen met het belonen van formats die puur op snelle clicks zijn gericht.